พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค
๕. รุจิรชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๒๔–๔๒๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอุทปานทูสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค รุจิรชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๕๑–๑๕๑
๕. รุจิรชาดก (๒๗๕)
ว่าด้วยนกพิราบกับนางกา
(นกพิราบโพธิสัตว์กล่าวว่า)
{๔๒๔} [๔๒๔] นกยางขาวตัวนี้ทำไมมาอยู่ในรังกาได้ กาสหายของเราซึ่งเป็น เจ้าของรังนี้ดุร้าย
(กากล่าวว่า)
{๔๒๕} [๔๒๕] ดูก่อนสหายนกพิราบผู้มีข้าวฟ่างเป็นอาหาร ท่านก็รู้จักเรามิใช่ หรือ ท่านดูให้ดี เราไม่ฟังคำของท่านจึงถูกถอนขนกลับมา(นกพิราบโพธิสัตว์กล่าวว่า)
{๔๒๖} [๔๒๖] สหายรัก ท่านจะได้รับทุกข์อีก เพราะว่าปกติของท่านเป็นเช่น นั้น ของบริโภคของมนุษย์มิใช่นกจะบริโภคได้ง่ายเลย
๖. กุรุธัมมชาดก (๒๗๖)
ว่าด้วยพระโพธิสัตว์ผู้รักษากุรุธรรม
(พวกพราหมณ์กล่าวสรรเสริญคุณของพระเจ้ากุรุโพธิสัตว์ว่า)
{๔๒๗} [๔๒๗] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่แห่งปวงชน พวกข้าพระบาทได้ทราบ ศรัทธาและศีลของพระองค์แล้ว จึงได้ขนทองคำมาขอแลกกับช้างที่มีสีดังดอกอัญชัน แล้วจะนำไปในแคว้นกาลิงคราช
- ๑กุรุธรรม ธรรมของชาวแคว้นกุรุ หมายถึงศีล ๕
จบ ๕. รุจิรชาดก