๘. สีหโกตถุกชาดก เล่ม ๒๗

สีหงฺคุลี สีหนโข สีหปาทปฺปติฏฺฐิโต

โส สีโห สีหสงฺฆมฺหิ เอโก นทติ อญฺญถา.

ราชสีห์ตัวนั้นมีนิ้วอย่างราชสีห์ มีเล็บอย่างราชสีห์

ยืนอยู่ด้วยเท้าราชสีห์เพียงตัวเดียวเท่านั้นในหมู่ราชสีห์

บันลือเสียงเพี้ยนไปเป็นอย่างอื่น

(ราชสีห์โพธิสัตว์บอกให้ลูก ๆ รู้ว่าเป็นพี่น้องกัน จึงสอนลูกสุนัขจิ้งจอกว่า)

มา ตฺวํ นทิ ราชปุตฺต อปฺปสทฺโท วเน วส

สเรน โข ตํ ชาเนยฺยุํ น หิ เต เปตฺติโก สโรติ.

สีหโกตฺถุชาตกํ อฏฺฐมํ.

นี่เจ้าลูกราชสีห์ เจ้าอย่าบันลืออีกเลย

จงเงียบเสียงอยู่ในป่าเถิด

พวกเขาจะพึงรู้จักเจ้าด้วยเสียงนั่นแหละ

เพราะเสียงของเจ้าไม่เหมือนกับเสียงของพ่อเจ้า

สีหโกตถุชาดกที่ ๘ จบ