๙. สีหจัมมชาดก เล่ม ๒๗

เนตํ สีหสฺส นทิตํ น พฺยคฺฆสฺส น ทีปิโน

ปารุโต สีหจมฺเมน ชมฺโม นทติ คทฺรโภ.

นั่นไม่ใช่เสียงบันลือของราชสีห์

ไม่ใช่เสียงของเสือโคร่ง ไม่ใช่เสียงของเสือเหลือง

ลาชั่วช้าคลุมตัวด้วยหนังราชสีห์ร้องอยู่

(พ่อค้ามาเห็นลาถึงความบอบช้ำ จึงกล่าวคาถาที่ ๒ ว่า)

จิรมฺปิ โข ตํ ขาเทยฺย คทฺรโภ หริตํ ยวํ

ปารุโต สีหจมฺเมน รวมาโนว ทูสยีติ.

สีหจมฺมชาตกํ นวมํ.

ลาเอาหนังราชสีห์คลุมตัว

เคี้ยวกินข้าวเหนียวอันเขียวสดเป็นเวลานาน

มันร้องออกมานั้นแหละ จึงทำร้ายตัวเอง

สีหจัมมชาดกที่ ๙ จบ