๗. จตุมัฏฐชาดก เล่ม ๒๗

อุจฺเจ วิฏภิมารุยฺห มนฺตยโวฺห รโหคตา

นีเจ โอรุยฺห มนฺตโวฺห มิคราชาปิ โสสฺสติ.

ท่านทั้ง ๒ พากันขึ้นไปยังค่าคบไม้

อยู่ในที่ลับแล้วปรึกษากันบนต้นไม้สูง

เชิญท่านลงมาปรึกษากันข้างล่างเถิด

พญาเนื้อจะได้ฟังบ้าง

(ในเวลาที่ลูกหงส์ ๒ ตัวรังเกียจสุนัขจิ้งจอกแล้วพากันบินกลับไป พระโพธิสัตว์ จึงกล่าวว่า)

(๑) ยํ สุปณฺโณ สุปณฺเณน ๑ เทโว เทเวน มนฺตเย

กึ เตตฺถ จตุมฏฺฐสฺส วิลํ ปวิส ชมฺพุกาติ.

ครุฑกับครุฑพึงปรึกษากัน

เทวดากับเทวดาพึงปรึกษากัน

เรื่องนั้นจะมีประโยชน์อะไรแก่สุนัขจิ้งจอกชั่วช้า ๔ ประการ

นี่สุนัขจิ้งจอกชั่วช้า เจ้าจงเข้าโพรงไปเถิด

จตุมัฏฐชาดกที่ ๗ จบ