๓. วาโลทกชาดก เล่ม ๒๗

วาโลทกํ อปฺปรสํ นิหีนํ

ปิตฺวา มโท ชายติ คทฺรภานํ

อิมญฺจ ปิตฺวาน รสํ ปณีตํ

มโท น สญฺชายติ สินฺธวานํ.

เพราะดื่มน้ำหางอันมีรสน้อย อันเป็นน้ำเลว

ความเมาจึงเกิดแก่พวกลา

แต่ความเมาก็ไม่เกิดขึ้นแก่ม้าสินธพ

เพราะดื่มน้ำมีรสอันประณีตนี้

(พระโพธิสัตว์กราบทูลว่า)

อปฺปมฺปิวิตฺวาน นิหีนชจฺโจ

โส มชฺชตี เตน ชนินฺท ผุฏฺโฐ (๑)

โธรยฺหสีลี จ กุลมฺหิ ชาโต

น มชฺชตี อคฺครสํ ปิวิตฺวาติ.

วาโลทกชาตกํ ตติยํ.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมชน ลานั้นมีชาติเลวทราม

ดื่มน้ำมีรสน้อย อันรสนั้นถูกต้องแล้วย่อมเมา

ส่วนม้าสินธพเกิดในตระกูล มีปกตินำพาธุระ

ดื่มน้ำมีรสอันเลิศแล้ว ก็ไม่เมา

วาโลทกชาดกที่ ๓ จบ