พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อสทิสวรรค
๒. สังคามาวจรชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๓–๒๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอสทิสวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๘๒. สงฺคามาวจรชาตก (๒)
๒. สังคามาวจรชาดก (๑๘๒)
ว่าด้วยช้างเข้าสู่สงคราม
(พระโพธิสัตว์ผู้เป็นคนฝึกช้างของพระราชาสอนช้างว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อสทิสวรรค สังคามาวจรชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๙–๔๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๘๐–๘๑
สงฺคามาวจโร สูโร พลวา อิติ วิสฺสุโต
กินฺนุ โตรณมาสชฺช ปฏิกฺกมสิ กุญฺชร.
พญากุญชร ท่านได้ชื่อว่าเจนสงคราม กล้าหาญ มีกำลังมาก
ทำไมหนอ มาใกล้เขื่อนประตูแล้วจึงถอยกลับเสียเล่า
โอมทฺท ขิปฺปํ ปลิฆํ เอสิกานิ จ อุพฺพห (๑)
โตรณานิ จ มทฺทิตฺวา ขิปฺปํ ปวิส กุญฺชราติ.
สงฺคามาวจรชาตกํ ทุติยํ.
- ๑ฉ. อพฺพห, ม. อพฺภุห
พญากุญชร ท่านจงหักลิ่มกลอน จงถอนเสาระเนียด
จงเหยียบทำลายซุ้มประตู และจงเข้าไปในเมืองโดยเร็ว
สังคามาวจรชาดกที่ ๒ จบ
จบ ๒. สังคามาวจรชาดก