๒. สันถวชาดก เล่ม ๒๗

น สนฺถวสฺมา ปรมตฺถิ ปาปิโย

โย สนฺถโว กาปุริเสน โหติ

สนฺตปฺปิโต สปฺปินา ปายาเสน (๑)

กิจฺฉา กตํ ปณฺณกุฏึ อทยฺหิ. (๒)

สิ่งอื่นที่จะชั่วช้าไปกว่าความสนิทสนมกับคนชั่วไม่มี

เพราะไฟนี้อันเราให้อิ่มหนำด้วยเนยใสและข้าวปายาสแล้ว

ก็ยังเผาบรรณศาลาที่เรากระทำได้แสนยาก

(พระโพธิสัตว์ดำริว่าความสนิทสนมกับสัตบุรุษเป็นสิ่งประเสริฐ จึงกล่าวว่า)

น สนฺถวสฺมา ปรมตฺถิ เสยฺโย

โย สนฺถโว สปฺปุริเสน โหติ

สีหสฺส พฺยคฺฆสฺส จ ทีปิโน จ

สามา มุขํ เลหติ สนฺถเวนาติ.

สนฺถวชาตกํ ทุติยํ.

สิ่งอื่นที่จะประเสริฐไปกว่าความสนิทสนมกับสัตบุรุษไม่มี

แม่เนื้อสามายังเลียปากราชสีห์ เสือโคร่ง

และเสือเหลืองได้เพราะความสนิทสนม

สันถวชาดกที่ ๒ จบ