๖. อลีนจิตตชาดก เล่ม ๒๗

อลีนจิตฺตํ นิสฺสาย ปหฏฺฐา มหตี จมู

โกสลํ เสนาสนฺตุฏฺฐํ ชีวคฺคาหํ อคาหยิ.

เสนาหมู่ใหญ่อาศัยพระเจ้าอลีนจิต มีใจร่าเริง

ได้จับเป็นพระเจ้าโกศลผู้ไม่ทรงอิ่มราชสมบัติของตน ฉันใด

เอวํ นิสฺสยสมฺปนฺโน ภิกฺขุ อารทฺธวีริโย

ภาวยํ กุสลํ ธมฺมํ โยคกฺเขมสฺส ปตฺติยา

ปาปุเณ อนุปุพฺเพน สพฺพสํโยชนกฺขยนฺติ.

อลีนจิตฺตชาตกํ ฉฏฺฐํ.

ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยนิสัย ปรารภความเพียร

เจริญกุศลธรรมเพื่อบรรลุนิพพานอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ

พึงบรรลุธรรมอันเป็นที่สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวงโดยลำดับ ฉันนั้น

อลีนจิตตชาดกที่ ๖ จบ