๑๐. อุคคเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐. อุคคเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการสิ้นกรรม

นัยว่า ท่านพระอุคคเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๗}[๘๐] กรรมที่เราได้ทำไว้แล้ว ไม่ว่าน้อยหรือมาก ทั้งหมดนั้นก็สิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีต่อไปอีก

จบ อัฎฐมวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระวัจฉปาลเถระ ๒. พระอาตุมเถระ

๓. พระมาณวเถระ ๔ .พระสุยามนเถระ

๕. พระสุสารทเถระ ๖. พระปิยัญชหเถระ

๗. พระหัตถาโรหปุตตเถระ ๘. พระเมณฑสิรเถระ

๙. พระรักขิตเถระ ๑๐. พระอุคคเถระ

๙. นวมวรรค

๑. สมิติคุตตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับกรรม

นัยว่า ท่านพระสมิติคุตตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๘}[๘๑] บาปกรรมใดที่เราได้ทำไว้แล้วในชาติอื่น ๆ ในกาลก่อนผลแห่งบาปกรรมนั้น เราจะต้องเสวยในอัตภาพนี้เอง เพราะกรรมนั้นไม่มีความเกี่ยวเนื่องกับอัตภาพอื่น

๒. กัสสปเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการเลือกทิศทางที่ถูก

นัยว่า ท่านพระกัสสปเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๙}[๘๒] ในทิศาภาคใด ๆ มีภักษาหาได้ง่าย มีความเกษม และ ไม่มีภัย เจ้าจงไปทางทิศาภาคนั้น ๆ เถิด ลูกเอ๋ย ขออย่าให้เจ้าประสบความเศร้าโศกเสียใจเลย