arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗

๘. เอกุทนิยเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวรรคที่ ๗มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๘. เอกุทานิยตฺเถรคาถา

๘. เอกุทานิยเถรคาถา

ภาษิตของพระเอกุทานิยเถระ

ทราบว่า ท่านพระเอกุทานิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ เอกุทนิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๗๔–๒๗๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๒๘–๓๒๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อธิเจตโส อปฺปมชฺชโต

มุนิโน โมนปเถสุ สิกฺขโต

โสกา น ภวนฺติ ตาทิโน

อุปสนฺตสฺส สทา สตีมโตติ.

เอกุทานิโย เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้มีจิตมั่นคง ไม่ประมาท

เป็นพระขีณาสพ ศึกษาทางแห่งความเป็นพระมุนี

ผู้คงที่ สงบ มีสติทุกขณะ ย่อมเป็นผู้ไม่เศร้าโศก

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ทางแห่งความเป็นมุนี ได้แก่ โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ (ขุ.เถ.อ. ๑/๖๘/๒๓๙)

จบ ๘. เอกุทนิยเถรคาถา