พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๗. เอกธรรมสวนิยเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรคที่ ๗มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ เอกธรรมสวนิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๐–๓๕๐
๖. เมฆิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการปฏิบัติตามคำสอน
นัยว่า ท่านพระเมฆิยเถรเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๓}[๖๖] พระมหาวีรเจ้าผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวงได้สั่งสอนเรา เราฟังธรรมของพระองค์แล้ว ยินดีอยู่ในสำนักของพระองค์ เราได้บรรลุวิชชา ๓ เราได้ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เสร็จแล้ว
๗. เอกธัมมสวนิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการเผากิเลส
นัยว่า ท่านพระเอกธัมมสวนิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๔}[๖๗] กิเลสทั้งหลายเราเผาแล้ว ภพทั้งปวงเราก็ถอนขึ้นแล้ว ชาติสงสารของเราสิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีต่อไปอีก
๘. เอกุทานิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับผู้ไม่มีความโศก
นัยว่า ท่านพระเอกุทานิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๕}[๖๘] ความโศกทั้งหลายย่อมไม่มีแก่ภิกษผู้มีจิตมั่น ไม่ประมาท เป็นมุนี ศึกษาอยู่ในครรลองแห่งโมเนยยปฏิปทา ผู้คงที่ ผู้สงบระงับ มีสติทุกเมื่อ
จบ ๗. เอกธรรมสวนิยเถรคาถา