๓. สุมังคลเถรคาถา เล่ม ๒๖

สุมุตฺติโก สุมุตฺติโก สาหุ สุมุตฺติโกมฺหิ ตีหิ ขุชฺชเกหิ

อสิตาสุ มยา นงฺคลาสุ มยา ขุทฺทกุทฺทาลาสุ มยา

ยทิปิ อิธเมว อิธเมว อถ วาปิ อลเมว อลเมว

ฌาย สุมงฺคล ฌาย สุมงฺคล อปฺปมตฺโต วิหร สุมงฺคลาติ.

สุมงฺคโล เถโร.

เราพ้นดีแล้ว พ้นแล้วด้วยดี

พ้นดีแล้วจากการหลังค่อม ๓ กรณี คือ

จากการเกี่ยวข้าว การไถนา และการถางหญ้า

แม้ว่างานเกี่ยวหญ้าเป็นต้น จะมีอยู่ในที่ใกล้ ๆ นี้ก็ตาม

แต่ก็ไม่เหมาะ ไม่ควรแก่เราทั้งสิ้น

เพียรเพ่งเถิด สุมังคละ จงเผาเถิด สุมังคละ

เธอจงเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่เถิด สุมังคละ