พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓
๓. โคสาลเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ โคสาลเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๐–๓๓๐
๓. โคสาลเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการเจริญวิเวก
นัยว่า ท่านพระโคสาลเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๐}[๒๓] เราฉันข้าวมธุปายาสที่พุ่มกอไผ่แล้วพิจารณาความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปแห่งขันธ์ทั้งหลายโดยความเคารพ จัก กลับไปสู่สานุบรรพตที่เราเคยอยู่มาแล้วเจริญวิเวกต่อไป
๔. สุคันธเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการปฏิบัติตามคำสอน
นัยว่า ท่านพระสุคันธเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๑}[๒๔] ภิกษุบวชยังไม่ครบพรรษาได้เห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม บรรลุวิชชา ๓ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว
๕. นันทิยเถรคาถา
สุภาษิตเตือนมาร
นัยว่า ท่านพระนันทิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๒}[๒๕] จิตของภิกษุใดได้บรรลุอรหัตตผล สว่างรุ่งเรืองอยู่เป็นนิจ ท่านมาเบียดเบียนภิกษุนั้น จักได้รับทุกข์แน่นอนนะ มาร
จบ ๓. โคสาลเถรคาถา