๑๐. เทวสภเถรคาถา เล่ม ๒๖

สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน สติปฏฺฐานโคจโร

วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโวติ.

เทวสโภ เถโร. วคฺโค ทสโม. ตสฺสุทฺทานํ

ปริปุณฺณโก จ วิชโย เอรโก เมตฺตชี มุนิ

จกฺขุปาโล ขณฺฑสุมโน ติสฺโส จ อภโย ตถา

อุตฺติโย จ มหาปญฺโญ เถโร เทวสโภปิ จาติ.

ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยความเพียรชอบ

มีสติปัฏฐานเป็นอารมณ์

ทั้งประดับประดาด้วยดอกไม้คือวิมุตติ

ไม่ช้าเลย จะเป็นผู้หมดอาสวะ ปรินิพพาน

ทสมวรรค จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระปริปุณณกเถระ ๒. พระวิชยเถระ

๓. พระเอรกเถระ ๔. พระเมตตชิเถระ

๕. พระจักขุปาลเถระ ๖. พระขัณฑสุมนเถระ

๗. พระติสสเถระ ๘. พระอภัยเถระ

๙. พระอุตติยเถระ ๑๐. พระ(ทุติย)เทวสภเถระ