arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑

๔. ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๑ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๔. ปุณฺณตฺเถรคาถา

๔. ปุณณเถรคาถา

ภาษิตของพระปุณณเถระ

ทราบว่า ท่านพระปุณณมันตานีบุตรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๕๙–๒๕๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๔–๓๐๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สพฺภิเรว สมาเสถ ปณฺฑิเตหตฺถทสฺสิภิ

อตฺถํ มหนฺตํ คมฺภีรํ ทุทฺทสํ นิปุณํ อณุํ

ธีรา สมธิคจฺฉนฺติ อปฺปมตฺตา วิจกฺขณาติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุณฺโณ มนฺตานีปุตฺโต เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลพึงสมาคมกับสัตบุรุษทั้งหลาย

ผู้มีปัญญาชี้แนะแต่ประโยชน์ถ่ายเดียว

เพราะสัตบุรุษ ทั้งหลายเป็นปราชญ์ ไม่ประมาท

เห็นประจักษ์แจ้งด้วยปัญญา ได้บรรลุประโยชน์อันใหญ่หลวง

ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก ละเอียดและสุขุม

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑คนดี (ขุ.เถร.อ. ๑/๔/๕๕)

จบ ๔. ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถา