พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค
๗. อุจฉังคชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอิตถีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค อุจฉังคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๓–๓๓
๖. มุทุลักขณชาดก (๖๖)
ว่าด้วยหญิงทำให้มีความต้องการไม่สิ้นสุด
(ดาบสโพธิสัตว์ผู้เสื่อมจากฌานแล้วกราบทูลพระราชาว่า)
{๖๖} [๖๖] แต่ก่อนยังไม่ได้พระนางมุทุลักขณาเทวีเกิดความปรารถนา เพียงอย่างเดียวแต่เมื่อได้พระนางมุทุลักขณาเทวีผู้มีดวงตา งามมาแล้วความปรารถนานั้นยังคลอดความปรารถนาอื่นออกมาอีก
๗. อุจฉังคชาดก (๖๗)
ว่าด้วยหญิงหาบุตรและสามีได้ง่ายเหมือนผักในชายพก
(หญิงนั้นกราบทูลถึงสาเหตุที่ขอชีวิตพี่ชายไว้ว่า)
{๖๗} [๖๗] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ บุตรหม่อมฉันหาได้ง่ายเหมือนกับผักในพก สามีเล่า เมื่อหม่อมฉันเดินไปตามทางก็พอจะหาได้ แต่ หม่อมฉันยังไม่เห็นสถานที่ใดที่จะหาพี่ชายร่วมอุทรมาได้เลย
๘. สาเกตชาดก (๖๘]
ว่าด้วยเหตุให้วางใจได้สนิทใจ
(พระบรมศาสดาครั้นทรงเล่าอดีตชาติที่พระองค์ทรงเจริญเติบโตใน มือของพราหมณ์และพราหมณีชาวเมืองสาเกต ๓๐๐ ชาติแล้วตรัสสรุปว่า)
{๖๘} [๖๘] ใจฝังแน่นอยู่ในผู้ใดและจิตเลื่อมใสอยู่ในผู้ใด ทั้งที่ไม่เคย เห็นกันมาก่อนเลย ก็วางใจในผู้นั้นได้โดยสนิทใจ
จบ ๗. อุจฉังคชาดก