arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค

๔. ทุราชานชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอิตถีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค ทุราชานชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๒–๓๒

หน้า ๓๒

๓. ตักกชาดก (๖๓)

ว่าด้วยตักกบัณฑิตผู้เผชิญกับธรรมดาของหญิง

(พระบรมศาสดาครั้นทรงเล่าอดีตนิทานแล้วตรัสสรุปว่า)

{๖๓} [๖๓] ธรรมดาว่าหญิงเป็นคนมักโกรธ ไม่รู้จักบุญคุณ ชอบส่อเสียด ชอบยุยงให้แตกกัน ดูก่อนภิกษุ เธอจงประพฤติพรหมจรรย์เถิด เธอจะไม่เสื่อมจากความสุขเลย

๔. ทุราชานชาดก (๖๔)

ว่าด้วยภาวะของหญิงรู้ยาก

(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์กล่าวสอนศิษย์ว่า)

{๖๔} [๖๔] อย่าดีใจว่าหญิงนี้ปรารถนาเรา และอย่าเสียใจว่าหญิงนี้ ไม่ปรารถนาเราภาวะของหญิงทั้งหลายรู้ได้ยาก เหมือน ทางไปของปลาในนํ้าฉะนั้น

๕. อนภิรติชาดก (๖๕)

ว่าด้วยการเปรียบหญิงเหมือนของ ๕ อย่าง

(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์กล่าวสอนศิษย์ว่า)

{๖๕} [๖๕] ธรรมดาหญิงทั้งหลายในโลกเปรียบเหมือนกับแม่นํ้าหนทาง โรงสุรา สภา และบ่อน้ำ บัณฑิตทั้งหลายย่อมไม่ถือโกรธ หญิงเหล่านั้น

จบ ๔. ทุราชานชาดก