พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค
๔. ทุราชานชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอิตถีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค ทุราชานชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๒–๓๒
๓. ตักกชาดก (๖๓)
ว่าด้วยตักกบัณฑิตผู้เผชิญกับธรรมดาของหญิง
(พระบรมศาสดาครั้นทรงเล่าอดีตนิทานแล้วตรัสสรุปว่า)
{๖๓} [๖๓] ธรรมดาว่าหญิงเป็นคนมักโกรธ ไม่รู้จักบุญคุณ ชอบส่อเสียด ชอบยุยงให้แตกกัน ดูก่อนภิกษุ เธอจงประพฤติพรหมจรรย์เถิด เธอจะไม่เสื่อมจากความสุขเลย
๔. ทุราชานชาดก (๖๔)
ว่าด้วยภาวะของหญิงรู้ยาก
(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์กล่าวสอนศิษย์ว่า)
{๖๔} [๖๔] อย่าดีใจว่าหญิงนี้ปรารถนาเรา และอย่าเสียใจว่าหญิงนี้ ไม่ปรารถนาเราภาวะของหญิงทั้งหลายรู้ได้ยาก เหมือน ทางไปของปลาในนํ้าฉะนั้น
๕. อนภิรติชาดก (๖๕)
ว่าด้วยการเปรียบหญิงเหมือนของ ๕ อย่าง
(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์กล่าวสอนศิษย์ว่า)
{๖๕} [๖๕] ธรรมดาหญิงทั้งหลายในโลกเปรียบเหมือนกับแม่นํ้าหนทาง โรงสุรา สภา และบ่อน้ำ บัณฑิตทั้งหลายย่อมไม่ถือโกรธ หญิงเหล่านั้น
จบ ๔. ทุราชานชาดก