พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค
๓. ตักกชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอิตถีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๖๓. ตกฺกปณฺฑิตชาตก (๓)
๓. ตักกปัณฑิตชาดก (๖๓)
ว่าด้วยตักกบัณฑิต
(พระศาสดาครั้นตรัสเล่าอดีตนิทานแล้วจึงตรัสพระคาถานี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค ตักกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๖–๑๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๖–๒๗
โกธนา อกตญฺญู จ ปิสุณา จ วิเภทิกา (๑)
พฺรหฺมจริยํ จร ภิกฺขุ โส สุขํ น วิหาหิสีติ. (๒)
ตกฺกปณฺฑิตชาตกํ ตติยํ.
- ๑ฉ.ม. ปิสุณา มิตฺตเภทิกา
- ๒ฉ. วิหาหสีติ
ธรรมดาหญิงมีนิสัยมักโกรธ อกตัญญู
มักพูดส่อเสียด ชอบทำลายมิตร
ภิกษุ เธอจงประพฤติพรหมจรรย์ จักไม่เสื่อมจากสุข
ตักกปัณฑิตชาดกที่ ๓ จบ
จบ ๓. ตักกชาดก