๘. มันธาตุราชชาดก เล่ม ๒๗

๘. มันธาตุราชชาดก (๒๕๘)

ว่าด้วยกามมีความสุขน้อย มีทุกข์มาก

(พระบรมศาสดาครั้นทรงแสดงธรรมแล้วตรัสว่า)

{๓๗๓} [๓๗๓] ดวงจันทร์ดวงอาทิตย์โคจรรอบเขาสิเนรุราชส่องรัศมีสว่างไสว ไปทั่วทิศโดยกำหนดที่เท่าใดสัตว์ทั้งหลายที่อาศัยแผ่นดินอยู่ ในที่มีกำหนดเท่านั้นล้วนเป็นทาสของพระเจ้ามันธาตุราชทั้งสิ้น{๓๗๔} [๓๗๔] ความอิ่มในกามทั้งหลายย่อมไม่มีด้วยฝนคือกหาปณะ กามทั้งหลายมีคุณน้อย มีทุกข์มาก บัณฑิตรู้ชัดอย่างนี้

{๓๗๕} [๓๗๕] พระสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าย่อมไม่ปรารถนาความยินดี ในกามทั้งหลายแม้ที่เป็นทิพย์เป็นผู้ยินดีแต่ความสิ้นไปแห่ง ตัณหาเท่านั้น

๙. ติริติวัจฉชาดก (๒๕๙)

ว่าด้วยบุคคลควรบูชาผู้มีพระคุณ

(อุปราชกราบทูลพระราชาว่า)

{๓๗๖} [๓๗๖] การงานอะไรๆ ที่สำเร็จด้วยวิชาของดาบสนี้มิได้มีเลย อนึ่งเล่าดาบสนั้นไม่ใช่พระญาติพระวงศ์ ไม่ใช่พระสหายของพระองค์ เมื่อเป็นเช่นนั้น เพราะเหตุอะไรติริติวัจฉดาบสผู้มีมือถือไม้เท้า จึงได้บริโภคก้อนข้าวอันเสิศ