๖. ชรูทปานชาดก เล่ม ๒๗

ชรูทปานํ ขณมานา วาณิชา อุทกตฺถิกา

อชฺฌคฺคํสุ อโยโลหํ ๕ ติปุสีสญฺจ มาณโย

รชตํ ชาตรูปญฺจ มุตฺตา เวฬุริยา พหู ฯ

พ่อค้าทั้งหลาย มีความต้องการด้วยน้ำ พากันขุดบ่อน้ำเก่า ได้แร่เหล็กแร่ทองแดง ดีบุก ตะกั่ว แก้วมณี เงิน ทอง แก้วมุกดา และแก้วไพฑูรย์ เป็นอันมาก.

เต จ เตน อสนฺตุฏฺฐา ภิยฺโย ภิยฺโย ขณึสุ เต ๖

ตตฺถปาสีวิโส โฆโร ๗ เตชสี เตชสา หนิ ฯ

๑ ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๒ สี. ยุ. อชฺฌปาหริ ฯ ๓ ม. อคิทฺธตา ฯ ๔ ม. จ ฯ

๕ ม. อชฺฌคมม อยสํ โลหํ ฯ ๖ สี. อขาณิสุ ฯ ม. อขาณิสุํ ฯ ๗ สี. ม.

เต ตตฺถาสีวิโส โฆโร ฯ

แต่พวกพ่อค้าเหล่านั้น ก็ไม่ได้ยินดีด้วยทรัพย์นั้น ได้พากันขุดให้ลึกยิ่งขึ้นๆ ในบ่อน้ำนั้น มีพระยานาคมีพิษร้ายแรง มีเดช ได้ฆ่าพวกพ่อค้าเหล่านั้นเสียด้วยเดชแห่งพิษ.

ตสฺมา ขเณ นาติกฺขเณ อติกฺขาตมฺหิ ปาปกํ

ขณเนน ๑ ธนํ ลทฺธํ อติกฺขาเตน นาสิตนฺติ ฯ

ชรูทปานชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

เพราะฉะนั้น บุคคลพึงขุดบ่อน้ำเถิด แต่ไม่ควรขุดให้ลึกเกินไป เพราะว่า บ่อที่ขุดลึกเกินไปเป็นของลามก ทรัพย์ที่พวกพ่อค้าได้แล้วด้วยการขุด และชีวิตก็พินาศไป เพราะการที่ขุดลึกเกินไป.

จบ ชรูทปานชาดกที่ ๖.