๙. ติตติรชาดก เล่ม ๒๗

สุสุขํ วต ชีวามิ ลภามิ เจว ภุญฺชิตุํ

ปริปนฺเถว ติฏฺฐามิ กา นุ ภนฺเต คตี มม.

พระคุณเจ้าผู้เจริญ ข้าพเจ้าอยู่สบายดี

และได้บริโภคอาหารตามชอบใจ ข้าพเจ้ากำลังอยู่ในอันตราย

คติของข้าพเจ้าจะเป็นอย่างไรหนอ

(ดาบสโพธิสัตว์ตอบปัญหาของนกกระทาว่า)

มโน เจ เต นปฺปณมติ ปกฺขิ ปาปสฺส กมฺมุโน

อพฺยาวฏสฺส ภทฺรสฺส น ปาปมุปลิมฺปติ.

ปักษี ถ้าใจของเธอไม่น้อมไปเพื่อกรรมชั่ว

บาปก็ไม่แปดเปื้อนเธอผู้เป็นคนดี

ไม่ขวนขวายในการกระทำกรรมชั่ว

(นกกระทาได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

ญาตโก โน นิสินฺโนติ พหุ อาคจฺฉเต ชโน

ปฏิจฺจ กมฺมํ ผุสติ ตสฺมึ เม สงฺกเต มโน.

นกกระทาจำนวนมากมาด้วยเข้าใจว่า

ญาติของพวกเราจับอยู่ที่นี้

ย่อมประสบเคราะห์กรรมเพราะอาศัยข้าพเจ้า

ใจข้าพเจ้ารังเกียจในกรรมชั่วนั้น

(ดาบสโพธิสัตว์จึงกล่าวว่า)

น ปฏิจฺจ กมฺมํ ผุสติ มโน เจ นปฺปทุสฺสติ

อปฺโปสฺสุกฺกสฺส ภทฺรสฺส น ปาปมุปลิมฺปตีติ.

ติตฺติรชาตกํ นวมํ.

ถ้าใจของเธอไม่ถูกกรรมชั่วประทุษร้าย

กรรมชั่วที่นายพรานทำเพราะอาศัยเธอ ก็ไม่ถูกต้องเธอ

บาปก็ไม่แปดเปื้อนเธอผู้เป็นคนดี ผู้ขวนขวายน้อย

ติตติรชาดกที่ ๙ จบ