๘. สุงสุมารชาดก เล่ม ๒๗

๘. สุงสุมารชาดก (๒๐๘)

ว่าด้วยผู้มีปัญญาไม่สมกับตัว

(พญาวานรโพธิสัตว์ได้กล่าวกะจระเข้ว่า)

{๒๖๕} [๒๖๕] เราไม่ต้องการผลมะม่วง ผลหว้า และผลขนุนทั้งหลายที่ฝั่ง ทะเลซึ่งท่านอ้างถึง มะเดื่อของเราต้นนี้ดีกว่า{๒๖๖} [๒๖๖] ร่างกายของท่านใหญ่โตก็จริงแต่ปัญญาหาไม่สมกับร่างกายนั้นเลย จระเข้เอ๋ย ท่านถูกเราลวงเสียแล้ว บัดนี้ท่านจงไปตามสบายเถิด

๙. กุกกฎชาดก (๒๐๙)

ว่าด้วยผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้

(ไก่ต้องการให้นายพรานละอายใจ จึงพูดเป็นภาษามนุษย์ว่า)

{๒๖๗} [๒๖๗] ต้นหูกวางและสมอพิเภกทั้งหลายในป่า เราเคยเห็นแล้ว ต้นไม้เหล่านั้นเดินไปเหมือนกับท่านไม่ได้(นายพรานกล่าวว่า)

{๒๖๘} [๒๖๘] นี้คือไก่ตัวเก่าที่แหกกรงหนีมา เป็นไก่ฉลาดในเรื่องบ่วงขนสัตว์ หลบไปได้และยังเย้ยเสียด้วย