พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค
๒. สิคาลชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๓–๑๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค สิคาลชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๗๔–๗๕
๒. ทุกนิบาต
๑. ทัฬหวรรค
๑. ราโชวาทชาดก (๑๕๑)
ว่าด้วยวิธีชนะ
(นายสารถีของพระเจ้าพัลลิกะกล่าวอวดพระเกียรติพระราชาตนว่า)
{๑๕๑} [๑๕๑] พระเจ้าพัลลิกะทรงกำจัดคนแข็งด้วยความแข็ง ทรงชนะคน อ่อนด้วยความอ่อน ทรงชนะคนดีด้วยความดี ทรงชนะคนไม่ดี ด้วยความไม่ดี พระราชาพระองค์นี้เป็นเช่นนี้ ขอท่านจงหลีก ทางถวายพระราชาของเราเถิด ท่านสารถี(นายสารถีของพระเจ้าพาราณสีกล่าวอวดพระเกียรติพระราชาตนว่า)
{๑๕๒} [๑๕๒] พึงชนะคนโกรธด้วยความไม่โกรธ พึงชนะคนไม่ดีด้วยความดี พึงชนะคนตระหนี่ด้วยการให้ พึงชนะคนพูดเหลาะแหละด้วยคำสัตย์ พระราชาพระองค์นี้เป็นเช่นนี้ ขอท่านจงหลีกทางถวายพระราชาของเราเถิด ท่านสารถี
๒. สิคาลชาดก (๑๕๒)
ว่าด้วยเหตุที่ทำให้สุนัขจิ้งจอกตาย
(ราชสีห์โพธิสัตว์เห็นพี่ชายตายหมดทั้ง ๖ คน จึงกล่าวว่า)
{๑๕๓} [๑๕๓] การงานเหล่านั้นย่อมทำให้ผู้ไม่พิจารณาการงานให้ดี รีบร้อนแต่จะทำให้เสร็จได้รับความเดือดร้อน เหมือนของร้อนที่รีบใส่ เข้าไปในปากฉะนั้น
(พระบรมศาสดาตรัสเหตุที่สุนัขจิ้งจอกตายว่า)
{๑๕๔} [๑๕๔] ก็ราชสีห์ได้แผดสีหนาทที่ภูเขาเงิน สุนัขจิ้งจอกอยู่ในภูเขาเงิน ได้ฟังราชสีห์แผดเสียง ก็ตกใจกลัว จนหัวใจแตกตาย
๓. สูกรชาดก (๑๕๓)
ว่าด้วยหมูท้าราชสืห์
(สุกรท้าราชสีห์โพธิสัตว์ให้มาสู้กันว่า)
{๑๕๕} [๑๕๕] ดูก่อนสหาย เราก็มี ๔ เท้า แม้ท่านก็มี ๔ เท้า จงกลับมาสู้ กันก่อนเถิดสหาย ท่านกลัวหรือ จึงหนีไป(ราชสีห์โพธิสัตว์กล่าวตอบว่า)
{๑๕๖} [๑๕๖] หมูเอย เจ้าเป็นสัตว์สกปรก มีขนเหม็น มีกลิ่นเหม็นฟุ้งไป ดูก่อนสหายถ้าท่านประสงค์จะต่อกรกับเราเราขอยกชัยชนะให้เจ้า
๔. อุรคชาดก (๑๕๔)
ว่าด้วยงูมีคุณธรรมสูง
(พญาครุฑเรียกพระโพธิสัตว์มาประกาศให้ทราบว่า)
{๑๕๗} [๑๕๗] พญานาคผู้ประเสริฐกว่างูทั้งหลาย ต้องการจะพ้นไปจากสำนักของข้าพเจ้าจึงแปลงเพศเป็นแก้วมณี แล้วเข้าไปอยู่ภายในผ้าเปลือกไม้นี้ ข้าพเจ้าเคารพยำเกรงเพศของพระคุณเจ้าซึ่งเป็นเพศประเสริฐนัก แม้จะหิวก็ไม่อาจจะจับพญานาคซึ่งเข้าไปอยู่ ภายในผ้าเปลือกไม้นั้นออกมากินได้
จบ ๒. สิคาลชาดก