๗. มตโรทนชาดก เล่ม ๒๗

มตมตเมว ๓ โรทถ น หิ ตํ โรทถ โย มริสฺสติ

สพฺเพว ๔ สรีรธาริโน อนุปุพฺเพน ชหนฺติ ชีวิตํ ฯ

ท่านทั้งหลาย ย่อมร้องไห้ถึงแต่คนที่ตายแล้วๆ ทำไมจึงไม่ร้องไห้ถึงคนที่จักตายบ้างเล่า สัตว์ทุกจำพวกผู้ดำรงสรีระไว้ ย่อมละทิ้งชีวิตไปโดยลำดับ.

เทวา มนุสฺสา จตุปฺปทา ปกฺขิคณา อุรคา จ โภคิโน

ยมฺหิ ๕ สรีเร อนิสฺสรา รมมานาว ชหนฺติ ชีวิตํ ฯ

เทวดา มนุษย์ สัตว์จตุบาท หมู่ปักษีชาติ และพวกงู ไม่มีอิสระในสรีระร่างกายนี้ ถึงจะอภิรมย์อยู่ (ในร่างกาย) นั้น ก็ต้องละทิ้งชีวิตไปทั้งนั้น.

เอวํ จลิตํ อสณฺฐิตํ สุขทุกฺขํ มนุเชสุ อเปกฺขิยํ ๖

กนฺทิตํ รุณตํ ๗ นิรตฺถกํ กึ โว โสกคณาภิกีรเร ฯ

สุขและทุกข์ที่เพ่งเล็งกันอยู่ในหมู่มนุษย์ เป็นของแปรผัน ไม่มั่นคงอยู่อย่างนี้ การคร่ำครวญ การร่ำไห้ ไม่เป็นประโยชน์เลย เพราะเหตุไรกองโศกจึงท่วมทับท่านได้?

ธุตฺตา โสณฺฑา จ อกตา พาลา สูรา [๘] อโยคิโน

ธีรํ มญฺญนฺติ พาโลติ เย ธมฺมสฺส อโกวิทาติ ฯ

มตโรทนชาตกํ สตฺตมํ ฯ

___________

๑ สี. ยุ. อมฺพปกฺโกทกํ ฯ ๒ ม. สีตจฺฉายา มโนรมา ฯ ๓ ม. มตํ มตํ เอว ฯ

๔ ม. สพฺเพปิ ฯ ๕ ยุ. อสฺมึ ฯ ๖ ม. มนุเชสฺวเปกฺขิย ฯ

๗ ม. กนฺทิตรุทิตํ ฯ ๘ ยุ. ธีรา ฯ

พวกนักเลง และพวกคอเหล้า ผู้ไม่ทำความเจริญ เป็นพาล ห้าวหาญไม่มีความขยันหมั่นเพียร ไม่ฉลาดในธรรม ย่อมสำคัญบัณฑิตว่าเป็นพาลไป.

จบ มตโรทนชาดกที่ ๗.