พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สรณทุกอตีตัตติกะ เล่ม ๔๔
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๘๗–๑๘๘๘ (Royal Thai)4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สรณทุกอตีตัตติกะ (Royal Thai Volume 44 · Mahachula Volume 44 · Mahamakut Volume 90 · Chaloem Phrakiat Volume 44)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 44, pp. 483–483
๑๐๐. สรณทุกะ ๑๘. อตีตติกะ
๗. ปัญหาวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๘๘๗} [๖๐] สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นอรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน โดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๘๘๘} ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๗ ” (ย่อ)
(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
จบ สรณทุกอตีตติกะ
๑๐๐. สรณทุกะ ๑๙. อตีตารัมมณติกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๘๘๙} [๖๑] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ สภาวธรรม ที่เป็นอรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๘๙๐} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...
ในวิปากปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
End of สรณทุกอตีตัตติกะ