พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๔. ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๑ (Royal Thai)5/11 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 319–319
๔. ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการคบคนดี
{๑๔๑}นัยว่า ท่านพระปุณณมันตานีบุตรเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
[๔] บุคคลพึงคบหาสมาคมกับสัตบุรุษ ผู้เป็นบัณฑิต ผู้ชี้แจงประโยชน์ให้เท่านั้น เพราะธีรชนทั้งหลายผู้ไม่ประมาท ผู้เห็นประจักษ์ด้วยปัญญา ย่อมได้บรรลุถึงประโยชน์ที่ใหญ่ ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก ละเอียด สุขุม
๕. ทัพพเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการฝึกอบรม
{๑๔๒}นัยว่า ท่านพระทัพพเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
[๕] เมื่อก่อนพระทัพพะรูปใดเป็นผู้ฝึกได้ยาก แต่เดี๋ยวนี้พระทัพพะรูปนั้นถูกพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงฝึกแล้วด้วย วิธีฝึกคืออริยมรรคที่ยอดเยี่ยม เป็นผู้สันโดษ ข้ามความสงสัยได้แล้ว เป็นผู้ชนะกิเลส ปราศจากความหวาดกลัว มีจิตตั้งมั่น ดับกิเลสได้แล้ว
- ๑สัตบุรุษ ในที่นี้หมายถึงเหล่าพระอริยบุคคลมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น (ขุ.เถร.อ. ๑/๕๕)
- ๒เป็นผู้สันโดษ ในที่นี้หมายถึงเป็นผู้ยินดีด้วยปัจจัยตามที่ได้ ยินดีในฌานสมาบัติ และยินดีในมรรคและผล (ขุ.เถร.อ. ๑/๖๕)
End of ๔. ปุณณมันตานีปุตตเถรคาถา