พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๓๙ (Royal Thai)3/11 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความสงบ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ มหาโกฏฐิตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๒ อุปสนฺโต อุปรโต มนฺตภาณี อนุทฺธโต
ธุนาติ ปาปเก ธมฺเม ทุมปตฺตํว มาลุโตติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มหาโกฏฺฐิโต ๓ เถโร คาถํ อภาสิตฺถ ๔ ฯ
๑ ยุ. อตฺตุปนายิกา ฯ ๒ ม. ยุ. อภาสิสุํ ฯ ๓ ม. มหาโกฏุฐิโก ฯ
๔ ม. อภาสิตฺถาติ ฯ สพฺพตฺถ อีทิสเมว ฯ
ได้ยินว่า ท่านพระมหาโกฏฐิตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า บุคคลผู้สงบ งดเว้นจากการทำความชั่วพูดด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน ย่อมกำจัดบาป
ธรรมทั้งหลาย เหมือนลมพัดใบไม้ให้ล่วงหล่นไป ฉะนั้น.
End of ๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา