พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๘. วีรเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๕ (Royal Thai)9/11 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๘. วีรเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการชนะกิเลส
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ วีรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๘ โย ทุทฺทมโย ทเมน ทนฺโต
ธีโร ๑ สนฺตุสิโต วิติณฺณกงฺโข
วิชิตาวิ อเปตโลมหํโส
วีตราโค ๒ ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโตติ ฯ
วีโร เถโร ๓ ฯ
ได้ยินว่า ท่านพระวีรเถระได้ภาษิตคาถานี้ ในเวลาภรรยาเก่าไปเล้าโลม
เพื่อให้สึก ว่า
เมื่อก่อน ผู้ใดเป็นผู้อันบุคคลอื่นฝึกได้โดยยาก แต่เดี๋ยวนี้ผู้นั้นอันพระผู้มีพระภาคฝึกฝนได้ดีแล้ว เป็นนักปราชญ์มีความสันโดษ ข้ามความสงสัยได้แล้ว เป็นผู้ชนะกิเลสมาร ปราศจากขนลุกขนพอง ปราศจากความกำหนัด มีจิตตั้งมั่น ดับกิเลสและความเร่าร้อนได้แล้ว.
End of ๘. วีรเถรคาถา