arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๙

๕. สุนาคเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๙มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๕. สุนาคตฺเถรคาถา

๕. สุนาคเถรคาถา

ภาษิตของพระสุนาคเถระ

ทราบว่า ท่านพระสุนาคเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๙ สุนาคเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๗๙–๒๗๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๔–๓๓๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

จิตฺตนิมิตฺตสฺส โกวิโท ปวิเวกรสํ วิชานิย

ฌายํ นิปโก ปติสฺสโต อธิคจฺเฉยฺย สุขํ นิรามิสนฺติ.

สุนาโค เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ฉลาดในนิมิตแห่งจิต รู้รสแห่งวิเวก

เพ่งพินิจอยู่ ฉลาดในการบริหารกรรมฐาน มีสติตั้งมั่น

พึงบรรลุนิรามิสสุข ได้

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑นิพพาน (ขุ.เถร.อ. ๑/๘๕/๒๘๔)

จบ ๕. สุนาคเถรคาถา