arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘

๘. เมณฑสิรเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวรรคที่ ๘มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๘. เมณฺฑสิรตฺเถรคาถา

๘. เมณฑสิรเถรคาถา

ภาษิตของพระเมณฑสิรเถระ

ทราบว่า ท่านพระเมณฑสิรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ เมณฑสิรเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๗๗–๒๗๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๑–๓๓๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อเนกชาติสํสารํ สนฺธาวิสฺสํ อนิพฺพิสํ

ตสฺส เม ทุกฺขชาตสฺส ทุกฺขกฺขนฺโธ ปรทฺโธติ. (๑)

เมณฺฑสิโร เถโร.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ก. อปรฏฺโฐ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราเมื่อยังไม่ได้ญาณที่เป็นเครื่องหยุดสังสารวัฏ

ต้องท่องเที่ยวไปสู่สังสารวัฏนับชาติไม่ถ้วน

กองทุกข์ของเราผู้มีความเกิดเป็นทุกข์ ได้พลัดตกไปแล้ว

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑การเวียนว่ายตายเกิด (ขุ.เถร.อ. ๑/๗๘/๒๖๗)

จบ ๘. เมณฑสิรเถรคาถา