๑๐. อุตติยเถรคาถา เล่ม ๒๖

อาพาเธ เม สมุปฺปนฺเน สติ เม อุปปชฺชถ

อาพาโธ เม สมุปฺปนฺโน กาโล เม นปฺปมชฺชิตุนฺติ.

อุตฺติโย เถโร. วคฺโค ตติโย ตสฺสุทฺทานํ

นิโคฺรโธ จิตฺตโก เถโร โคสาลตฺเถโร สุคนฺโธ

นนฺทิโย อภโย เถโร เถโร โลมสกงฺคิโย

ชมฺพุคามิกปุตฺโต จ หาริโต อุตฺติโย อิสีติ

เมื่ออาพาธเกิดขึ้นแก่เรา เราก็ได้สติว่า

อาพาธเกิดแก่เราแล้ว เวลานี้เราไม่ควรประมาท

ตติยวรรค จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระนิโครธเถระ ๒. พระจิตตกเถระ

๓. พระโคสาลเถระ ๔. พระสุคันธเถระ

๕. พระนันทิยเถระ ๖. พระอภัยเถระ

๗. พระโลมสกังคิยเถระ ๘. พระชัมพุคามิกบุตรเถระ

๙. พระหาริตเถระ ๑๐. พระอุตติยเถระ