พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓
๕. นันทิยเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ นันทิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๐–๓๓๑
๓. โคสาลเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการเจริญวิเวก
นัยว่า ท่านพระโคสาลเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๐}[๒๓] เราฉันข้าวมธุปายาสที่พุ่มกอไผ่แล้วพิจารณาความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปแห่งขันธ์ทั้งหลายโดยความเคารพ จัก กลับไปสู่สานุบรรพตที่เราเคยอยู่มาแล้วเจริญวิเวกต่อไป
๔. สุคันธเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการปฏิบัติตามคำสอน
นัยว่า ท่านพระสุคันธเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๑}[๒๔] ภิกษุบวชยังไม่ครบพรรษาได้เห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม บรรลุวิชชา ๓ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว
๕. นันทิยเถรคาถา
สุภาษิตเตือนมาร
นัยว่า ท่านพระนันทิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๒}[๒๕] จิตของภิกษุใดได้บรรลุอรหัตตผล สว่างรุ่งเรืองอยู่เป็นนิจ ท่านมาเบียดเบียนภิกษุนั้น จักได้รับทุกข์แน่นอนนะ มาร
๖. อภยเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญพุทธภาษิต
นัยว่า ท่านพระอภัยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๓}[๒๖] เราได้ฟังพระวาจาอันเป็นสุภาษิตของพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์แล้ว จึงได้รู้แจ้งแทงตลอด ซึ่งธรรมอันละเอียด เหมือนนักขมังธนูยิงปลายขนทราย ด้วยลูกศรฉะนั้น
๗. โลมสกังคิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับวิเวก
นัยว่า ท่านพระโลมสกังคิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๔}[๒๗] เราจักใช้อกแหวกป่าหญ้าแพรก หญ้าคา หญ้าดอกเลา หญ้าแฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่ายพอกพูนวิเวก
๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับศีล
นัยว่า ท่านพระชัมพุคามิกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๖๕}[๒๘] ท่านเป็นผู้ขวนขวายในเรื่องผ้าหรือไม่ ยินดีในเครื่องประดับหรือไม่ ท่านทำกลิ่นอันสำเร็จด้วยศีลให้ฟุ้งไปใช่ไหม ปวงประชาผู้ทุศีลนอกนี้ทำไม่ได้แน่
จบ ๕. นันทิยเถรคาถา