๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๖. อภยเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญพุทธภาษิต

นัยว่า ท่านพระอภัยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๓}[๒๖] เราได้ฟังพระวาจาอันเป็นสุภาษิตของพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์แล้ว จึงได้รู้แจ้งแทงตลอด ซึ่งธรรมอันละเอียด เหมือนนักขมังธนูยิงปลายขนทราย ด้วยลูกศรฉะนั้น

๗. โลมสกังคิยเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับวิเวก

นัยว่า ท่านพระโลมสกังคิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๔}[๒๗] เราจักใช้อกแหวกป่าหญ้าแพรก หญ้าคา หญ้าดอกเลา หญ้าแฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่ายพอกพูนวิเวก

๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับศีล

นัยว่า ท่านพระชัมพุคามิกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๕}[๒๘] ท่านเป็นผู้ขวนขวายในเรื่องผ้าหรือไม่ ยินดีในเครื่องประดับหรือไม่ ท่านทำกลิ่นอันสำเร็จด้วยศีลให้ฟุ้งไปใช่ไหม ปวงประชาผู้ทุศีลนอกนี้ทำไม่ได้แน่

๙. หาริตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการปรับตัว

นัยว่า ท่านพระหาริตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๖}[๒๙] แน่ะท่านหาริตะ ท่านจงยกจิตของตนขึ้นจากความเกียจคร้าน จงทำจิตให้ตรงเหมือนช่างศรดัดลูกศรให้ตรง ฉะนั้น แล้วทำลายอวิชชาเสีย

๑๐. อุตติยเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับความไม่ประมาท

นัยว่า ท่านพระอุตติยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๖๗}[๓๐] เมื่ออาพาธเกิดขึ้นแก่เรา สติก็เกิดขึ้นแก่เราว่า ‘อาพาธเกิดขึ้นแก่เราแล้ว เวลานี้เป็นเวลาที่เราไม่ควรประมาท,

จบ ตติยวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระนิโครธเถระ ๒. พระจิตตกเถระ

๓. พระโคสาลเถระ ๔. พระสุคันธเถระ

๕. พระนันทิยเถระ ๖. พระอภัยเถระ

๗. พระโลมสกังคิยเถระ ๘. พระชัมพุคามิกปุตตเถระ

๙. พระหาริตเถระ ๑๐. พระอุตติยเถระ