พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒
๖. ปาราปริยเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๑๒มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๖. ปาราปริยตฺเถรคาถา
๖. ปาราปริยเถรคาถา
ภาษิตของพระปาราปริยเถระ
ทราบว่า ท่านพระปาราปริยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ ปาราปริยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๖–๒๘๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๔๕–๓๔๕
ฉผสฺสายตเน หิตฺวา คุตฺตทฺวาโร สุสํวุโต อฆมูลํ วเมตฺวาน (๑) ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ. ปาราปริโย (๒) เถโร .
- ๑ฉ.ม. วมิตฺวาน
- ๒สี. ปาราสริโย, ม. ปารํปริโย
เราละผัสสายตนะ ๖ ได้แล้ว
คุ้มครองสำรวมระวังทวาร ๖ ด้วยดี
กำจัดสรรพกิเลสอันเป็นมูลรากแห่งวัฏฏทุกข์ได้หมดแล้ว
จึงหมดสิ้นอาสวะ
จบ ๖. ปาราปริยเถรคาถา