arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๐

๘. อภัยเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวรรคที่ ๑๐มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๘. อภยตฺเถรคาถา

๘. อภัยเถรคาถา

ภาษิตของพระอภัยเถระ

ทราบว่า ท่านพระอภัยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๐ อภัยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๘๒–๒๘๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๓๙–๓๓๙

บาลี (มหาจุฬาฯ)

รูปํ ทิสฺวา สติ มุฏฺฐา ปิยํ นิมิตฺตํ มนสิกโรโต

สารตฺตจิตฺโต เวเทติ ตญฺจ อชฺโฌส ติฏฺฐติ

ตสฺส วฑฺฒนฺติ อาสวา ภวมูโลปคามิโนติ. (๑)

อภโย เถโร.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑สี.ม. ภวมูลา ภวคามิโนติ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อเห็นรูป มัวใส่ใจถึงอารมณ์อันเป็นที่รักอยู่

ย่อมหลงลืมสติได้ ผู้ที่มีจิตกำหนัดนัก ยังเสวยรูปารมณ์อยู่

รูปารมณ์นั้นย่อมผูกพันเขาไว้

และอาสวะทั้งหลายย่อมเจริญแก่เขาผู้เข้าถึงมูลแห่งภพ

จบ ๘. อภัยเถรคาถา