พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค
๑๐. ปูฏทูสกชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๓๙–๔๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอุทปานทูสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๒๘๐. ปุฏทูสกชาตก (๑๐)
๑๐. ปุฏทูสกชาดก (๒๘๐)
ว่าด้วยลิงผู้ชอบทำลายพวงดอกไม้
(พราหมณ์โพธิสัตว์เรียกลิงจ่าฝูงมาว่ากล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค ปูฏทูสกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๘๖–๘๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๔๐–๑๔๐
อทฺธา หิ นูน มิคราชา ปุฏกมฺมสฺส โกวิโท
ตถาหิ ปุฏํ ทูเสติ อญฺญํ นูน กริสฺสติ.
พญาเนื้อ ท่านเห็นจะเป็นผู้ฉลาดในการทำห่อใบไม้เป็นแน่แท้
เพราะฉะนั้นจึงได้รื้อมันเสีย
คงจะกระทำพวงอื่นให้ดีกว่าเป็นแน่
(ลิงได้ฟังดังนั้น จึงได้กล่าวว่า)
น เม ปิตา วา มาตา วา ปุฏกมฺมสฺส โกวิโท
กตํ กตํ โข ทูเสม เอวํ ธมฺมมิทํ กุลํ.
มารดาบิดาของข้าพเจ้าเป็นผู้ฉลาดในการทำพวงใบไม้ก็หาไม่
พวกเราได้แต่รื้อสิ่งของที่เขาทำไว้แล้ว ๆ เท่านั้น
ตระกูลของพวกเรานี้มีธรรมอย่างนี้
(พราหมณ์โพธิสัตว์กล่าวว่า)
เยสํ โว เอทิโส ธมฺโม อธมฺโม ปน กีทิโส
มา โว ธมฺมํ อธมฺมํ วา อทฺทสาม กุทาจนนฺติ.
ปุฏทูสกชาตกํ ทสมํ. อุทปานวคฺโค ตติโย. ตสฺสุทฺทานํ
อุทปานวรํ วนพฺยคฺฆ กปิ
สิขินี จ พลากรุจิรวโร
สุชนาธิป โรมก ทูส ปุน
สตปตฺตวโร ปุฏกมฺม ทสาติ.
ธรรมของพวกเจ้ายังเป็นเช่นนี้
ก็สภาพที่มิใช่ธรรมของพวกเจ้าจะเป็นเช่นไร
ขอพวกเราอย่าได้เห็นธรรม
หรือสภาพที่มิใช่ธรรมของพวกเจ้าในกาลไหน ๆ เลย
ปุฏทูสกชาดกที่ ๑๐ จบ
อุทปานวรรคที่ ๓ จบ
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อุทปานทูสกชาดก ๒. พยัคฆชาดก
๓. กัจฉปชาดก ๔. โลลชาดก
๕. รุจิรชาดก ๖. กุรุธัมมชาดก
๗. โรมชาดก ๘. มหิสชาดก
๙. สตปัตตชาดก ๑๐. ปุฏทูสกชาดก
จบ ๑๐. ปูฏทูสกชาดก