๘. มัจฉทานชาดก เล่ม ๒๗

อคฺฆนฺติ มจฺฉา อธิกํ สหสฺสํ

น โส อตฺถิ โย อิมํ สทฺทเหยฺย

มยฺหญฺจ อสฺสุ อิธ สตฺต มาสา

อหมฺปิ ตํ มจฺฉุทฺทานํ กิเณยฺยํ.

ปลาทั้งหลายมีราคาเกินกว่า ๑,๐๐๐ กหาปณะ

กับ ๗ มาสก ไม่มีคนที่จะเชื่อเรื่องนี้

แต่สำหรับข้าพเจ้ามีเงินอยู่ ๗ มาสก

ก็ซื้อปลาพวงนั้นได้

(เทวดาประจำแม่น้ำปรากฏกายอยู่ในอากาศ กล่าวว่า)

มจฺฉานํ โภชนํ ทตฺวา มม ทกฺขิณมาทิสิ

ตํ ทกฺขิณํ สรนฺติยา กตํ อปจิตึ ตยา.

ท่านได้ให้อาหารแก่ฝูงปลาแล้วอุทิศส่วนกุศลให้แก่ข้าพเจ้า

เมื่อระลึกถึงส่วนกุศลนั้นและความอ่อนน้อมที่ท่านได้กระทำแล้ว

จึงรักษาทรัพย์ของท่านไว้

(เทวดาบอกการโกงที่น้องชายกระทำแก่พระโพธิสัตว์ว่า)

ปทุฏฺฐจิตฺตสฺส น ผาติ โหติ

น จาปิ นํ เทวตา ปูชยนฺติ

โย ภาตรํ เปตฺติกํ สาปเตยฺยํ

อวญฺจยี ทุกฺกฏกมฺมการีติ.

มจฺฉุทฺทานชาตกํ อฏฺฐมํ.

ผู้ใดทำกรรมชั่ว

ล่อลวงเอาทรัพย์สมบัติของพี่น้องชายของพ่อแม่

ผู้นั้นจัดว่าเป็นผู้มีจิตชั่วร้าย

ย่อมไม่มีความเจริญ

แม้เทวดาก็ไม่นับถือเขา

มัจฉุททานชาดกที่ ๘ จบ