๓. มูสิกชาดก เล่ม ๒๗

กุหึ คตา กตฺถ คตา อิติ ลาลปฺปตี ชโน

อหเมเวโก ชานามิ อุทปาเน มูสิกา หตา.

คนบ่นเพ้ออยู่ว่า นางหนูไปไหน ไปที่ไหน

เราคนเดียวเท่านั้นรู้ว่า นางหนูถูกฆ่าอยู่ในบ่อน้ำ

(เวลาเสด็จเข้าไปยังปราสาท พระราชาเสด็จดำเนินสาธยายไปว่า)

ยญฺเจตํ (๑) อิติ จีติ จ คทฺรโภว นิวตฺตสิ

อุทปาเน มูสิกํ หนฺตฺวา ยวํ ภกฺขิตุมิจฺฉสิ.

เหตุที่เจ้าเที่ยวมองข้างโน้นข้างนี้ไปมาเสมือนหนึ่งลา

ทำให้เรารู้ว่า เจ้าฆ่านางหนูที่บ่อน้ำแล้ว

ยังปรารถนาจะกินพระเจ้ายวะอีก

(พระราชาเสด็จดำเนินท่องบ่นจนถึงหัวบันไดว่า)

ทหโร จาสิ ทุมฺเมธ ปฐมุปฺปตฺติโก (๑) สุสุ

ทีฆญฺเจตํ (๒) สมาสชฺช (๓) น เต ทสฺสามิ ชีวิตํ.

นี่เจ้าโง่ เจ้ายังเป็นเด็กเล็กนัก ยังเป็นวัยรุ่น

มายืนถือท่อนไม้ยาว เราจักไม่ยอมให้ชีวิตแก่เจ้า

(พระราชารอดพ้นจากความตาย ทรงร่าเริงยินดี ทรงเปล่งอุทานว่า)

นานฺตลิกฺขภวเนน นางฺคปุตฺตสิเรน (๑) วา

ปุตฺเตน หิ ปตฺถยิโต สิโลเกหิ ปโมจิโต.

เราผู้ถูกบุตรปองฆ่า รอดพ้นจากความตาย

เพราะอยู่บนวิมานในอากาศก็หาไม่

เพราะบุตรสุดที่รักเสมอด้วยอวัยวะก็หาไม่

แต่เราพ้นจากความตายเพราะคาถาที่อาจารย์ผูกให้

สพฺพํ สุตมธีเยถ หีนมุกฺกฏฺฐมชฺฌิมํ

สพฺพสฺส อตฺถํ ชาเนยฺย น จ สพฺพํ ปโยชเย

โหติ ตาทิสโก กาโล ยตฺถ อตฺถาวหํ สุตนฺติ.

มูสิกชาตกํ ตติยํ.

บุคคลควรเรียนสูตร ทุกอย่าง

ไม่ว่าจะเป็นชั้นต่ำ ชั้นสูง หรือปานกลาง

และควรรู้จุดมุ่งหมายของวิชาทุกอย่าง

แต่ว่าไม่ควรใช้วิชาทุกอย่าง

เวลาที่สูตรซึ่งได้ศึกษามาแล้วนำประโยชน์มาให้ก็ยังมีอยู่

มูสิกชาดกที่ ๓ จบ