พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อสทิสวรรค
๑๐. สีลานิสังสชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๙–๒๓๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอสทิสวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อสทิสวรรค สีลานิสังสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๙๕–๙๗
(ราชสีห์โพธิสัตว์บอกให้รู้ว่าเป็นพี่น้องกัน จึงสอนลูกสุนัขจิ้งจอกว่า)
{๒๒๖} [๒๒๖] นี่ลูกราชสีห์ เจ้าอย่าบรรลือเสียงอีกเลยจงเงียบเสียงอยู่ ในป่า สัตว์ทั้งหลายจะรู้จักเจ้าได้ก็ด้วยเสียงนั่นแหละ เพราะ เสียงของเจ้าไม่เหมือนกับเสียงราชสีห์พ่อเจ้า
๙. สีหจัมมชาดก (๑๘๙)
ว่าด้วยลาปลอมเป็นราชสีห์
(ชาวนาโพธิสัตว์ได้ยินเสียงร้องก็รู้ว่าเป็นลาปลอม จึงกล่าวว่า)
{๒๒๗} [๒๒๗] นี่ไม่ใช่เสียงบรรลือของราชสีห์ ไม่ใช่เสียงบันลือของเสือโคร่ง ไม่ใช่เสียงบันลือของเสือเหลือง แต่เป็นลาชั่วที่คลุมตัวด้วยหนังราชสีห์บรรลืออยู่{๒๒๘} [๒๒๘] ลาเอาหนังราชสีห์คลุมตัวเที่ยวกินข้าวกล้ามานานแล้ว ร้องให้เขารู้ว่าตัวเป็นลา ได้ทำร้ายตนเองแล้ว
๑๐. สีลานิสังสชาดก (๑๙๐)
ว่าด้วยอานิสงส์ของศีล
(เทวดาประจำสมุทรโพธิสัตว์แสดงคุณแห่งการสังสรรค์กับบัณฑิตว่า)
{๒๒๙} [๒๒๙] ท่านจงดูผลของศรัทธา ศีล และจาคะนี้เถิด พญานาคเนรมิตเพศเป็นเรือพาอุบาสกผู้มีศรัทธาไป
{๒๓๐} [๒๓๐] บุคคลพึงสมาคมกับสัตบุรุษทั้งหลายเถิด พึงทำความสนิทสนม กับสัตบุรุษทั้งหลายเถิด ด้วยว่าช่างกัลบกถึงความสวัสดีได้ก็ เพราะการอยู่ร่วมกับสัตบุรุษทั้งหลาย
จบ อสทิสวรรคที่ ๔
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อสทิสชาดก ๒. สังคามาวจรชาดก
๓. วาโลทกชาดก ๔. คิริทัตตชาดก
๕. อนภิรติชาดก ๖. ทธิวาหนชาดก
๗. จตุมัฏฐชาดก ๘. สีหโกตถุกชาดก
๙. สีหจัมมชาดก ๑๐. สีลานิสังสชาดก
๕. รุหกวรรค
๑. รุหกชาดก (๑๙๑)
ว่าด้วยผู้ลุอำนาจความโกรธ
(พระราชาโพธิสัตว์ตรัสกะรุหกปุโรหิตให้คืนดีกับนางพราหมณีว่า)
{๒๓๑} [๒๓๑] ดูก่อนพ่อรุหกะ สายธนูถึงขาดแล้วก็ยังต่อกันได้อีก ท่านจง คืนดีกับภรรยาเก่าเถิด อย่าลุแก่อำนาจความโกรธเลย(รุหกปุโรหิตกราบทูลว่า)
{๒๓๒} [๒๓๒] เมื่อสายป่านยังมีอยู่ ช่างทำก็ยังมีอยู่ ข้าพระบาทจักทำสายธนูอื่นใหม่ พอกันที่ <*> สำหรับสายธนูเก่า
๒. สิริกาฬกัณณิชาดก (๑๙๒)
ว่าด้วยสิริกับกาฬกัณณี
(พระราชาตรัสถามมโหสธบัณฑิตว่า)
{๒๓๓} [๒๓๓] หญิงที่มีรูปงาม ทั้งมีศีลาจารวัตรดี แต่ผู้ชายกลับไม่ต้องการนาง ท่านเชื่อไหม มโหสธ(มโหสถ <*> บัณฑิตกราบทูลว่า)
{๒๓๔} [๒๓๔] ขอเดชะพระมหาราชเจ้า ข้าพระบาทเชื่อ ผู้ชายคนนั้นคงเป็นคนอับโชคสิริกับกาฬกัณณีย่อมไม่เหมาะสมกันไม่ว่าในกาลไหน ๆ
- <*> ที - ผู้รวบรวม
- <*> มโหสธ - ผู้รวบรวม
จบ ๑๐. สีลานิสังสชาดก