๖. กุรุงคมิคชาดก เล่ม ๒๗

๖. กุรุงคมิคชาดก (๒๐๖)

ว่าด้วยการร่วมมือกัน

(นกสตปัตตะช่วยกวางโพธิสัตว์ให้พ้นจากบ่วงได้แล้วกล่าวกะเต่าว่า)

{๒๖๑} [๒๖๑] เต่าเอ๋ย เชิญท่านใช้ฟันกัดบ่วงที่มีเกลียวแข็ง เราจักทำอุบาย ไม่ให้นายพรานมาถึงได้เร็ว(พระบรมศาสดาตรัสว่า)

{๒๖๒} [๒๖๒] เต่าก็ลงนํ้าไป กวางก็เข้าป่าไป นกหัวขวานไปถึงต้นไม้แล้ว ก็พาลูก ๆ ไปอยู่ในที่ห่างไกล

๗. อัสสกชาดก (๒๐๗)

ว่าด้วยได้ของใหม่ลืมของเก่า

(พระนางอุพพรีเทวีสวรรคตแล้วไปเกิดเป็นหนอน ได้กล่าวว่า)

{๒๖๓} [๒๖๓] ภูมิประเทศนี้ข้าพเจ้าผู้มีความจงรักภักดีเคยได้เที่ยวเล่นอยู่กับ พระเจ้าอัสสกะผู้เป็นพระสวามีสุดที่รักของข้าพเจ้า{๒๖๔} [๒๖๔] ความสุขและความทุกข์เก่า ๆ ถูกความสุขและความทุกข์ใหม่ ๆ ปกปิดไว้ เพราะฉะนั้น หนอนจึงเป็นที่รักของข้าพเจ้ายิ่งกว่า พระเจ้าอัสสกะเสียอีก