arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จตุกกนิบาต · กุฏิทูสกวรรค

๑๐. สีลวีมังสชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๑๘–๖๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในกุฏิทูสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๓๓๐. สีลวีมํสชาตก (๑๐)

๑๐. สีลวีมังสชาดก (๓๓๐)

ว่าด้วยการพิจารณาอานิสงส์ของศีล

(ปุโรหิตโพธิสัตว์ยืนอยู่ในที่ใกล้พระราชา ได้พรรณนาศีลด้วยคาถานี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก จตุกกนิบาต กุฏิทูสกวรรค สีลวีมังสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๑๑–๑๑๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๘๐–๑๘๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สีลํ กิเรว กลฺยาณํ สีลํ โลเก อนุตฺตรํ

ปสฺส โฆรวิโส นาโค สีลวาติ น หญฺญติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ได้ยินว่า ศีลเป็นสิ่งดีงาม ศีลเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมในโลก

ดูเถิด นาคที่มีพิษร้ายแรงยังไม่เบียดเบียนใคร ๆ

เพราะสำนึกอยู่ว่าตนมีศีล

(พระโพธิสัตว์เห็นโทษของกามแล้ว จึงกล่าวว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยาวเทวสฺสหู กิญฺจิ ตาวเทว อขาทิสุํ

สงฺคมฺม กุลลา โลเก น หึสนฺติ อกิญฺจนํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ตราบใด เหยี่ยวนั้นยังคาบชิ้นเนื้อใด ๆ อยู่

ตราบนั้น เหยี่ยวทั้งหลายในโลกก็พากันรุมจิกตีกัน

แต่พวกมันจะไม่เบียดเบียนเหยี่ยวที่ไม่มีความกังวล

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สุขํ นิราสา สุปติ อาสา ผลวตี สุขา

อาสํ นิราสํ กตฺวาน สุขํ สุปติ ปิงฺคลา

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คนที่ไม่มีความหวังย่อมหลับสบาย

ความหวังที่ได้ผลสมหวังเป็นความสุข

นางปิงคลาทำความหวังให้สิ้นแล้วย่อมหลับสบาย

บาลี (มหาจุฬาฯ)

น สมาธิปโร อตฺถิ อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ

น ปรํ นาปิ อตฺตานํ วิหึสติ สมาหิโตติ.

สีลวีมํสชาตกํ ทสมํ. กุฏิทูสกวคฺโค ตติโย. ตสฺสุทฺทานํ

สมนุสฺสสทุทฺทุภยาจนโก

อถ เมณฺฑวรุตฺตมโคธวโร

อถ กายสเกปุกโภตีวโร

อถ ราธสุสีลวเรน ทสาติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ความสุขอื่นยิ่งกว่าสมาธิไม่มีทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

คนผู้มีจิตเป็นสมาธิย่อมไม่เบียดเบียนทั้งผู้อื่นและตนเอง

สีลวีมังสชาดกที่ ๑๐ จบ

กุฏิทูสกวรรคที่ ๓ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กุฏิทูสกชาดก ๒. ทุททุภายชาดก

๓. พรหมทัตตชาดก ๔. จัมมสาฏกชาดก

๕. โคธชาดก ๖. กักการุชาดก

๗. กากวตีชาดก ๘. อนนุโสจิยชาดก

๙. กาฬพาหุชาดก ๑๐. สีลวีมังสชาดก

จบ ๑๐. สีลวีมังสชาดก