พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จตุกกนิบาต · กุฏิทูสกวรรค
๖. กักการุชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๐๒–๖๐๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในกุฏิทูสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก จตุกกนิบาต กุฏิทูสกวรรค กักการุชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๙๓–๑๙๔
(พญาเหี้ยโพธิสัตว์จึงตอบว่า)
{๖๐๑} [๖๐๑] ข้าพเจ้าจะเข้าไปยังจอมปลวกให้ลึกยิ่งขึ้นกว่าชั่วร้อยคน น้ำมันและเกลือของท่านจะมีประโยชน์อะไร ดีปลีก็หาเป็นประโยชน์ เกื้อกูลแก่เราไม่
๖. กักการุชาดก (๓๒๖)
ว่าด้วยผู้ควรประดับดอกฟักทิพย์
(หัวหน้าเทพบุตรโพธิสัตว์กล่าวกะพระราชาผู้ขอดอกไม้ทิพย์ว่า)
{๖๐๒} [๖๐๒] ผู้ใดไม่ลักทรัพย์ด้วยกาย ไม่พูดเท็จด้วยวาจา ได้รับยศแล้ว ไม่มัวเมา ผู้นั้นแลย่อมควรจะได้ประดับดอกฟักทิพย์(เทพบุตรองค์ที่ ๒ กล่าวกะปุโรหิตว่า)
{๖๐๓} [๖๐๓] ผู้ใดแสวงหาทรัพย์โดยชอบธรรมไม่ล่อลวงเอาทรัพย์เขามา ได้โภคทรัพย์แล้วก็ไม่มัวเมาผู้นั้นแลย่อมควรจะได้ประดับ ดอกฟักทิพย์(เทพบุตรองค์ที่ ๓ กล่าวกะปุโรหิตว่า)
{๖๐๔} [๖๐๔] ผู้ใดมีจิตไม่จืดจางเร็ว และมีศรัทธาไม่คลายง่าย ๆ ไม่บริโภคของดี ๆ แต่ผู้เดียว ผู้นั้นแลย่อมควรจะได้ประดับดอกฟักทิพย์(เทพบุตรองค์ที่ ๔ กล่าวกะปุโรหิตว่า)
{๖๐๕} [๖๐๕] ผู้ใดไม่บริภาษสัตบุรุษทั้งต่อหน้าหรือลับหลัง พูดอย่างใด ทำอย่างนั้น ผู้นั้นแลย่อมควรจะได้ประดับดอกฟักทิพย์
(นฏกุเวรคนธรรพ์ยืนขับร้องอยู่ในราชสำนักว่า)
{๖๐๖} [๖๐๖] หญิงคนรักของเราอยู่ ณ ที่แห่งใด กลิ่นของนางยังหอมฟุ้งจากที่แห่งนั้นมาถึงที่นี่ ใจของเรายินดีในนางคนใด นางคนนั้น ชื่อกากาตี อยู่ไกลจากที่นี้ไป(พญาครุฑจึงถามว่า)
{๖๐๗} [๖๐๗] ท่านข้ามทะเลไปได้อย่างไร ท่านข้ามแม่นํ้าเกปุกะไปได้อย่างไร ท่านข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปได้อย่างไรท่านขึ้นวิมานฉิมพลี ได้อย่างไร(นฏกุเวรคนธรรพ์ตอบว่า)
{๖๐๘} [๖๐๘] เราข้ามทะเลไปกับท่าน ข้ามแม่น้ำเกปุกะไปกับท่าน ข้ามสมุทร ทั้ง ๗ไปกับท่าน ขึ้นวิมานฉิมพลีไปกับท่าน
(พญาครุฑกล่าวว่า)
{๖๐๙} [๖๐๙] น่าตำหนิตัวเราผู้มีร่างกายใหญ่โต น่าตำหนิตัวเราผู้ไม่มีความคิด เพราะว่าเรานำมาบ้างนำไปบ้างซึ่งชู้รักของเมียตนเอง
- ๑กากวดีชาดก ว่าด้วยนางกากวดี (พระบาลีบางฉบับและอรรถกถา ขุ.ชา.อ. ๔/๒๙๖)
จบ ๖. กักการุชาดก