๖. เนมิราชจริยา เล่ม ๓๓

อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลที่เราเป็นมหาราชนามว่าเนมิ เป็นบัณฑิต

ต้องการกุศลอยู่ในกรุงมิถิลาที่อุดมสมบูรณ์

เราได้สร้างโรงทานจตุรมุข ๔ แห่ง

แล้วได้บำเพ็ญทานที่ศาลานั้นแก่หมู่เนื้อ นก และคนเป็นต้น

บำเพ็ญมหาทาน คือ เครื่องนุ่มห่ม ที่นอน

ข้าว น้ำ และโภชนะ ไม่ขาดสาย

เหมือนเสวกรับใช้นายเพราะเหตุแห่งทรัพย์

ย่อมแสวงหานายที่ตนพึงให้ยินดีได้

ด้วยกายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ฉันใด

เราก็ฉันนั้นเหมือนกัน

จักแสวงหาพระสัพพัญญุตญาณในภพทั้งปวง

จึงให้สัตว์ทั้งหลายได้อิ่มหนำด้วยทานแล้ว

ปรารถนาพระโพธิญาณอันอุดม ฉะนี้แล

เนมิราชจริยาที่ ๖ จบ