๓. จัมเปยยกจริยา เล่ม ๓๓

อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลที่เราเป็นพญานาค

ชื่อว่าจัมเปยยกะ มีฤทธิ์มาก

แม้ในกาลนั้น เราเป็นผู้ประพฤติธรรม เพียบพร้อมด้วยศีลวัตร

หมองูได้จับเราผู้ประพฤติธรรม รักษาอุโบสถ

แล้วให้เล่นรำอยู่ใกล้ประตูพระราชวัง

หมองูนั้นคิดสีใด คือ สีเขียว สีเหลือง หรือสีแดง

เราย่อมเปลี่ยนไปตามความคิดของเขา

แปลงกายให้เหมือนที่เขาคิด

เราได้เนรมิตบก(คือแผ่นดิน)ให้เป็นน้ำบ้าง

เนรมิตน้ำให้เป็นบกบ้าง ถ้าเราโกรธเคืองต่อหมองูนั้น

ก็พึงทำเขาให้กลายเป็นเถ้าไปในพริบตา

ถ้าเราจักเป็นไปตามอำนาจจิต เราก็จักเสื่อมจากศีล

เมื่อเราเสื่อมจากศีล ประโยชน์สูงสุดก็จะไม่สำเร็จ

กายของเรานี้จงแตกไป จงกระจัดกระจายอยู่ ณ ที่นี้

เหมือนแกลบกระจัดกระจายอยู่ก็ตามเถิด

เราไม่ควรทำลายศีล ฉะนี้แล

จัมเปยยจริยาที่ ๓ จบ