๔. จัมมสาฏกชาดก เล่ม ๒๗

กลฺยาณรูโป วตายํ จตุปฺปโท

สุภทฺทโก เจว สุเปสโล จ

โย พฺราหฺมณํ ชาติมนฺตูปปนฺนํ

อปจายติ เมณฺฑวโร ยสสฺสี ฯ

แพะตัวนี้เป็นสัตว์ที่มีท่าทางงดงามดี เป็นที่เจริญใจ และมีศีล น่ารักใคร่ย่อมเคารพนบนอบพราหมณ์ ผู้สมบูรณ์ด้วยชาติและมนต์ทั้งหลาย นับได้ว่า เป็นแพะประเสริฐ มียศศักดิ์.

มา พฺราหฺมณ อิตฺตรทสฺสเนน

วิสฺสาสมาปชฺชิ จตุปฺปทสฺส

ทฬฺหปฺปหารํ อภิกตฺตุกาโม ๑

อวสกฺกติ ๒ ทสฺสติ สุปฺปหารํ ฯ

ดูกรพราหมณ์ ท่านอย่าได้ไว้วางใจแก่สัตว์ ๔ เท้า เพียงได้เห็นมันครู่เดียว มันต้องการจะชนให้ถนัด จึงย่อตัวลงจักชนให้ถนัดถนี่.

อุรุฏฺฐี ภคฺคา ปติโต ๓ ขาริภาโร

สพฺพํ ภณฺฑํ พฺราหฺมณสฺเสว ๔ ภินฺนํ

อุโภปิ พาหา ปคฺคเยฺหว ๕ กนฺทติ

อภิธาวตํ หญฺญติ พฺรหฺมจารึ ๖ ฯ

กระดูกขาของพราหมณ์ก็หัก บริขารที่หาบอยู่ก็พลัดตก สิ่งของก็แตกทำลายหมด พราหมณ์ประคองแขนทั้งสองคร่ำครวญอยู่ว่า โธ่เอ๋ย แพะมาฆ่าพรหมจารีได้.

เอวํ โส นิหโต เสติ โย อปูชํ ปสํสติ ๗

ยถาหมชฺช ปหโต หโต เมณฺเฑน ทุมฺมตีติ ฯ

จมฺมสาฏกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

____________

๑ สี. ม. อภิกงฺขมาโน ฯ ๒ ม. อวสกฺกตี ฯ ๓ ม. อูรุฏฺฐิ ภคฺคํ ปวฏฺฏิโต ฯ

๔ ม. สพฺพญฺจ ภณฺฑํ พฺราหฺมณสฺส ... ฯ ๕ ม. ปคฺคยฺห ฯ ๖ สี. ม. อภิธาวถ

หญฺญเต พฺรหฺมจารี ฯ ๗ สี. ยุ. นมสฺสติ ฯ

ผู้ใด สรรเสริฐบูชาคนที่ไม่ควรบูชา ผู้นั้น จะต้องถูกเขาห้ำหั่นนอนอยู่เหมือนกับเราผู้มีปัญญาทรามถูกแพะชนเอาในวันนี้.

จบ จัมมสาฏกชาดกที่ ๔.