๗. กากาติชาดก เล่ม ๒๗

วาติ จายํ ตโต คนฺโธ ยตฺถ เม วสตี ปิยา

ทูเร อิโต หิ กากาติ ๒ ยตฺถ เม นิรโต มโน ฯ

หญิงคนรักของเราอยู่ ณ ที่แห่งใด กลิ่นของนางยังหอมฟุ้งมาจากที่แห่งนั้นถึงที่นี่ ใจของเรายินดีในนางคนใด นางคนนั้น ชื่อกากาติ อยู่ไกลจากที่นี้ไป.

กถํ สมุทฺทมตริ กถํ อตริ เกปุกํ ๓

กถํ สตฺต สมุทฺทานิ กถํ สิมฺพลิมารุหิ ฯ

ท่านข้ามทะเลไปได้อย่างไร ท่านข้ามแม่น้ำชื่อเกปุกะไปได้อย่างไร ท่านข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปได้อย่างไร ท่านขึ้นต้นงิ้วได้อย่างไร?

ตยา สมุทฺทมตรึ ตยา อตริ เกปุกํ ๔

ตยา สตฺต สมุทฺทานิ ตยา สิมฺพลิมารุหึ ฯ

เราข้ามทะเลไปกับท่าน ข้ามแม่น้ำชื่อเกปุกะไปกับท่าน ข้ามสมุทรทั้ง ๗ไปกับท่าน ขึ้นต้นงิ้วไปกับท่าน.

ธิรตฺถุ มํ มหากายํ ธิรตฺถุ มํ อเจตนํ

ยตฺถ ชายายหํ ชารํ อาวหามิ วหามิ จาติ ฯ

กากาติชาตกํ สตฺตมํ ฯ

น่าติเตียนตัวเราผู้มีกายใหญ่โต น่าติเตียนตัวเราผู้มีความสำนึกตัว เพราะว่า เราต้องนำมาบ้าง นำไปบ้าง ซึ่งชู้ของเมียตนเอง.

จบ กากาติชาดกที่ ๗.