พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๓๙ (Royal Thai)3/11 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๒. มหาโกฏฺฐิกตฺเถรคาถา
๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา
ภาษิตของพระมหาโกฏฐิตเถระ
ทราบว่า ท่านพระโกฏฐิตเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ มหาโกฏฐิตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 259–259 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 304–304
อุปสนฺโต อุปรโต มนฺตภาณี อนุทฺธโต
ธุนาติ ปาปเก ธมฺเม ทุมปตฺตํว มาลุโตติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มหาโกฏฺฐิโต (๑) เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.
- 1ฉ.ม. มหาโกฏฺฐิโก
ภิกษุสงบ งดเว้นจากการทำชั่ว พูดด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน
ย่อมกำจัดบาปธรรมทั้งหลายได้เหมือนลมพัดใบไม้ให้ร่วงหล่นไป
End of ๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา