๗. อนูปมเถรคาถา เล่ม ๒๖

นนฺทมานาคตํ จิตฺตํ สูลมาโรปมานกํ

เตน เตเนว วชสิ เยน สูลํ กลิงฺครํ.

จิตที่มีความเพลิดเพลิน

ถูกกรรมกิเลสยกขึ้นสู่ภพซึ่งเป็นเช่นกับหลาว

ท่านเว้นจากภพที่เรียกว่าหลาว

และกามคุณที่เรียกว่าท่อนไม้นั้น ๆ เสีย

ตาหํ จิตฺตกลึ พฺรูมิ ตํ พฺรูมิ จิตฺตทุพฺภกํ

สตฺถา เต ทุลฺลโภ ลทฺโธ มานตฺเถ มํ นิโยชยีติ.

อนูปโม เถโร.

เรากล่าวอกุศลจิตนั้นว่าเป็นจิตมีโทษ

กล่าวอกุศลจิตนั้นว่าเป็นจิตประทุษร้าย

พระศาสดาที่บุคคลหาได้โดยยาก ท่านก็ได้แล้ว

ท่านอย่ามาชักชวนเราในทางฉิบหายเลย