๗. อนูปมเถรคาถา เล่ม ๒๖

๗ นนฺทมานาคตํ จิตฺตํ สูลมาโถปมานกํ

เตน เตเนว วชสิ เยน สูลํ กลิงฺครํ ฯ

ตาหํ จิตฺต กลึ พฺรูมิ ตํ พฺรูมิ จิตฺตทุพฺภกํ

สตฺถา เต ทุลฺลโภ ลทฺโธ มานตฺเถ มํ นิโยชยีติ ฯ

อนูปโม เถโร ฯ

๑ ยุ. สุนิกฺขโม ฯ

จิตถึงความเพลิดเพลินเพราะธรรมใด ธรรมใดยกขึ้นสู่หลาว และจิตเป็นดังหลาว เป็นดังท่อนไม้ ขอท่านจงเว้นธรรมนั้นๆ ให้เด็ดขาด ดูกรจิตเรากล่าวธรรมนั้นว่าเป็นธรรมมีโทษ เรากล่าวธรรมนั้นว่า เป็นเครื่องประทุษร้ายจิต พระศาสดาที่บุคคลได้ด้วยยาก ท่านก็ได้แล้ว ท่านอย่า

ชักชวนเราในทางฉิบหายเลย.