๑๒. อุตตรปาลเถรคาถา เล่ม ๒๖

ปณฺฑิตํ วต มํ สนฺตํ อลมตฺถวิจินฺตกํ

ปญฺจ กามคุณา โลเก สมฺโมหา ปาตยึสุ มํ.

เบญจกามคุณซึ่งทำใจให้ลุ่มหลง

ได้ทำเราผู้เป็นบัณฑิต สงบ

สามารถค้นคว้าประโยชน์ได้ ให้ตกอยู่ในโลก

ปกฺขนฺโน (๑) มารวิสเย ทฬฺหสลฺลสมปฺปิโต

อสกฺขึ มจฺจุราชสฺส อหํ ปาสา ปมุจฺจิตุํ.

เราได้ตกไปในอำนาจแห่งมาร

ถูกลูกศรคือราคะเสียบติดแน่น

ก็ยังสามารถเปลื้องตนจากบ่วงมัจจุราชได้

สพฺเพ กามา ปหีนา เม ภวา สพฺเพ ปทาลิตา (๑)

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ.

อุตฺตรปาโล เถโร.

กามทั้งปวงเราละได้แล้ว

ภพทั้งปวงเราทำลายได้แล้ว

การเวียนว่ายตายเกิดสิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก